SYMETRIA PRYWATNY GABINET PSYCHOLOGICZNY - Terapia grupowa i indywidualna. - Kiedy picie zaczyna stanowić problem? - SYMETRIA PRYWATNY GABINET PSYCHOLOGICZNY - Terapia grupowa i indywidualna.
Psychoterapia indywidualna, Psychoterapia grupowa, Konsultacje psychologiczne, Warsztaty tematyczne, Sesje rodzinne, Krótkoterminowa terapia par, Psychoterapia uzależnień, Psychoterapia współuzależnień, DDA
SYMETRIA PRYWATNY GABINET PSYCHOLOGICZNY - Terapia grupowa i indywidualna.SYMETRIA PRYWATNY GABINET PSYCHOLOGICZNY - Terapia grupowa i indywidualna.SYMETRIA PRYWATNY GABINET PSYCHOLOGICZNY - Terapia grupowa i indywidualna.SYMETRIA PRYWATNY GABINET PSYCHOLOGICZNY - Terapia grupowa i indywidualna.SYMETRIA PRYWATNY GABINET PSYCHOLOGICZNY - Terapia grupowa i indywidualna.

Kiedy picie zaczyna stanowić problem?

Dziś przedstawię, na co należy zwrócić uwagę jeśli podejrzewasz u siebie nadużywanie lub uzależnienie od alkoholu. Posłużę się Międzynarodową Klasyfikacją Chorób ICD-10.

Pierwszym objawem jest głód alkoholowy. Określa się go jako pragnienie lub poczucie przymusu spożycia alkoholu. Ma różne natężenie. Działa trochę jak fala. Gdy wzbiera, zaczyna się od słabych objawów jak narastające napięcie, rozdrażnienie, uczucie braku czegoś, po coraz intensywniejsze zawężenie myślenia o alkoholu, suchy kac, sny alkoholowe, poszukiwanie napięć np. poprzez prowokowanie kłótni, aż po bardzo silne objawy jak poczucie przymusu „zwariuję jeśli się nie napiję”, smak, zapach alkoholu wyczuwany w innych płynach.
Ten objaw często trudno u siebie rozpoznać nie wiedząc zbyt wiele o głodzie alkoholowym. Często proponuję osobom mającym ochotę na przyjrzeniu się swojej relacji z alkoholem, aby sprawdzili: Co się z nimi wydarza, co czują i jak się czują, co myślą i robią, kiedy zamiast pić danego dnia alkohol, odmówią go sobie? To często pierwsza forma samoobserwacji.
Drugi objaw związany jest z upośledzoną zdolnością kontrolowania zachowań związanych z piciem. Zaczynasz pić inaczej niż to planujesz, niż byś tego chciał/chciała. Umawiasz się ze sobą na określoną ilość alkoholu i częstotliwość, a w rzeczywistości nie udaje Ci się tych limitów utrzymać. Występują ciągi alkoholowe, czyli kilkudniowe, nieplanowane picie. Możesz mieć trudności w zatrzymaniu się, gdy już zaczniesz. Często mówi się o „utracie kontroli nad piciem”, co wprowadza niektórych w błąd. Upośledzona zdolność kontrolowania przypomina trochę ruletkę. Możesz 100 razy wypić więcej niż zamierzałeś/aś, a raz czy dwa uda Ci się zatrzymać. Upośledzenie oznacza tyle, że nie masz kontroli nad tym, kiedy przestaniesz pić, a kiedy sięgniesz po więcej.
Trzeci objaw to fizjologiczne objawy zespołu abstynencyjnego tzw. AZA. Często, gdy omawiam ten objaw to korzystam z prostego skojarzenia - AZA to kac razy tysiąc. Organizm jest przyzwyczajony do obecności alkoholu. Ośrodkowy układ nerwowy adaptuje się. Gdy po kilku-kilkunastu godzinach w organizmie zaczyna brakować alkoholu, pojawiają się nieprzyjemne objawy jak np. drżenie mięśni, podwyższone ciśnienie, nudności, wymioty, biegunki, bezsenność, koszmary senne, wzmożona potliwość, lęki. Nie muszą pojawić się wszystkie naraz. Może dojść do powikłanego zespołu abstynencyjnego, w którym pojawiają się objawy wytwórcze jak omamy wzrokowe lub słuchowe. Objawy te najczęściej ustępują do 10 dni od zaprzestania picia.
Czwartym objawem jest zmieniona tolerancja na alkohol. Po pewnym czasie spożywania alkoholu ta sama dawka nie przynosi oczekiwanego efektu – pojawia się potrzeba spożywania coraz większych ilości. Regularne picie powoduje wzrost tolerancji. Następują zmiany adaptacyjne w mózgu, który staje się zdolny do funkcjonowania nawet przy większych stężeniach alkoholu we krwi. Stąd zdarza się, że osoby mające np. 2 promile alkoholu we krwi są zdolne chodzić, mówić i funkcjonować, podczas gdy osoba nie pijąca regularnie przy takim stężeniu alkoholu straciłaby już pewnie dawno świadomość i byłaby w stanie ostrego upojenia alkoholowego. Z czasem tolerancja spada, aż do momentu, gdy wątroba i inne narządy przestają funkcjonować. Wtedy choćby 1 piwo wystarczy do upojenia alkoholowego.
Piątym objawem jest zaniedbywanie alternatywnych źródeł przyjemności lub zainteresowań. Zwiększa się ilość czasu przeznaczona na zdobywanie alkoholu. Być może wcześniej miałeś/aś liczne pasje np. wędkowanie, czytanie książek, sporty ekstremalne, podróże itd. Jednak wraz z odkryciem działania alkoholu, te wszystkie rzeczy bledną, nie dają tak silnych i błyskawicznych doznań i emocji jak te po spożyciu alkoholu. Koncentracja życia wokół picia przejawia się tym, że z czasem i ludzie z najbliższego otoczenia przestają być ważni, zaniedbujesz relacje społeczne lub w ogóle z nich rezygnujesz na rzecz samotności. Zaniedbujesz swoje obowiązki. Z trudnością znajdujesz rzeczy, które sprawiają przyjemność, poza piciem alkoholu.
Ostatnim objawem jest uporczywe picie mimo oczywistych dowodów występowania szkodliwych następstw picia. Picie mimo wiedzy o szkodliwości. To kontynuacja picia mimo doświadczanych strat. Od dziecka, że alkohol ma szkodliwy wpływ na nasz organizm. Powoduje problemy somatyczne, psychiczne, społeczne, finansowe, prawne i duchowe. Przede wszystkim ten objaw według ICD-10 dotyczy problemów zdrowotnych: jeśli usłyszałeś/aś od swojego lekarza zalecenia, że nie powinieneś/ nie powinnaś pić, ale i tak to robisz - jest to sygnał ostrzegawczy. Mając uszkodzone narządy, biorąc leki nie powinieneś/ nie powinnaś sięgać po alkohol, ale jeśli Ciebie to nie powstrzymuje to warto zastanowić się co się takiego dzieje.
Jakie znaczenie ma w moim życiu alkohol, że tak trudno mi z niego zrezygnować?
Wystarczą 3 z 6 wymienionych przeze mnie objawów, jeśli występowały łącznie przez pewien czas w ciągu ostatniego roku.
Diagnozę uzależnienia może postawić specjalista psychoterapii uzależnień, lekarz psychiatra.
W internecie znaleźć można również liczne ankiety autodiagnostyczne jak np. AUDIT, CAGE, MAST, które każdy może wypełnić na własne potrzeby.
Zachęcam do wizyty i konsultacji ze specjalistą jeśli zaobserwowałeś/aś u siebie powyższe objawy. Oprócz autodiagnozy należy skupić się na rozwiązaniu. Specjalista psychoterapii uzależnień jest w stanie wspólnie poszukać odpowiedniego rodzaju pomocy oraz jej udzielić.
Już sama wizyta i rozmowa, podzielenie się niepokojem w sprawie picia czy używania innych substancji są pierwszym małym krokiem ku zmianie.

 

Bibliografia:
ICD-10 Klasyfikacja zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania w ICD-10. Uniwersyteckie Wydawnictwo Medyczne „Vesalius” Instytut Psychiatrii i Neurologii. Kraków – Warszawa – 2000. 

Artykuł ukazał się w Gazecie "Wieści Ziemi Stanisławowskiej" w 2020.